Dobry gatunkowo granit nie zostaje przerabiany na tak zwaną kostkę brukową, a sprzedawany w blokach o dowolnej, racjonalnej wielkości. Tak wyglądający towar trafia zazwyczaj do rąk władz miasta, sporadycznie zakupuje go jakaś wydatkowo bogata osoba. Jego zastosowanie jest wówczas jedno – ma on służyć za podstawę pomnika. W rzeczy samej służy on już i w tej roli nie od dziś. Tak dla przykładu – słynna fontanna w Barcelonie. Cały jej basen został wykonany z polskiego granitu właśnie. Podobnie sprawa wygląda z aleją pomników w Brukseli, stylizowanej na ogrody antycznej Grecji.

Planuje się także wykorzystania go do celów renowacyjnych krzywej wieży w Pizie, która – jak wiemy – coraz bardziej chyli się ku upadkowi. Zaskakująco mało słyszy się jednak ostatnimi czasy o granicie jako materiale budulcowym jakiegoś dzieła. W okresie przedwojennym wielu polskich artystów sięgało po ten budulec, szybko jednak i z nie wiadomych do końca zaniechano tego zwyczaju. Związane to jest z pewnością z faktem, że granit jest raczej niewdzięczny w obróbce, gwarantuje jednak zachwycający efekt, co winno zazwyczaj wynagrodzić powieszony trud i pracę włożoną w wykonanie danego dzieła.Można to zazwyczaj od razu zauważyć nawet gołym okiem.